درباره مذاکرات دقیقه نودی و پس از آن

نوامبر 11, 2014

ما روزی صدتا فحش و فضاحت بیصدا به خودمون می دیم بابت کار امروز به فردا انداختن و دقیقه نودی بودن حالا کار جماعت سیاستمدار وطنی و یانکی رو می بینیم به خودمون امیدوار می شیم. شیش ماهه قرار بوده توافق کنن دقیقه نود نشده چن ماه دیگه تمدید کردن. حالا ول کردن گذاشتن ته ته این چن ماهه دوم خودشونو ما رو انداختن تو حول ولا.

حکمن پیدا میشه خواننده ای که ای بابا! تو دیگه چقد ساده ای اینا قرار مداراشونو گذاشتن اینا فیلمشونه.

باشه. حاجی! سید! جَک! جو! فرانک! فرانَک! شوما دُرُس میگی ولی من چیکار کنم؟ یه ذهن مریض با سرطان بدخیمو که نمیشه ول کرد. تو ول کنی اون ول نمی کنه. همینجور تو اخبار و مقالات وول می خوره بلکه به نتیجه جدیدی برسه. از پروسس چیزایی که می دونه به چیزایی برسه که نمی دونه.

البت ما مریضیم فک نکنی بقیه سالمنا. نه داداش! (حالا آبجی! هر کی که هستی) تاریخو که می خونی می بینی نصف کـــــــش اومدن قضایای مملکت عزیزمون سر بازی درآوردن یا بازی خراب کردن جناح های داخلی برای هم دیگه بوده. گویا از باحال ترین خراب کردن ها خراب کردن رقیب پیش چشم اجنبی بوده و هست.

خلاصه یه عده حواسشون به مذاکراته من حواسم به سیگنالای داخلیه. کی انگیزه داره کیو خراب کنه؟ این مصاحبه ای که عراقچی با سایت رهبر می کنه (در واقع درستش اینه که باهاش می کنن) زمینه سازی برای اعلام توافقه که رهبر رو توش شریک بکنه یا تقسیم تقصیر که ما همه با هم بودیمو تصمیمات اجماعی بود. این صدا وسیما که مرتب دم گرفته الان نوبت انعطاف طرف مقابله چی میگه؟ سکوت و کم حرفی روحانی و ظریف نشونه چیه.

یه عده از آگاهان امر هم که حصول توافق رو حتمی و حل همه مسایل رو ناممکن می دونن. چون بیش از یک نفر و شامل خارجی و داخلی بودن من به این نظر اعتماد می کنم. به نظر من هم این مدل اشکالی نداره. رفع تدریجی تحریم ها برای ما بی جنبه ها بهتره و چنانچه قبلا افاضات فرمودم برای دموکراسی در مملکت هم بهتره. البته من یک معیاری برای تشخیص توافق خوب از بد دارم اون هم اینه که مثلا یکسال آینده آدمهای عادی گوش به رادیو وتلویزیون و ماهواره و سایت نباشن که مذاکره چی شد. تغییری در تحریم ها ایجاد بشه که مراوده اقتصادی ما با دنیا رو "عادی" کنه. فروش نفت هم بیشتر نشد، نشد. فعال اقتصادی داخلی و خارجی معلق به نتیجه رسیدن مذاکرات نباشن. قضیه مذاکرات هسته ای بعد از این توافق تبدیل بشه به مذاکرات قطع نامه 598 که دکتر ولایتی و همکاراش مدتها می رفتن و می اومدن ولی واقعیت عینی برای مردم عادی این بود که جنگ تمام شد.

آرزو دارم عزیزان دولتی اعلام پیروزی آنچنانی و جشن ملی و اینا نکنن. جماعت هوادار هم رعایت کنن. خوبیت نداره جلوی جماعت خارجی. بی دک و دهن های داخلی رو هم تهییج می کنه به مخالف خوانی و ایرادگیری هایی که اگه کار درست اجام شده باشه زمان خودش جوابشون رو میده ولی الان باید در جوابشون یه حرفهایی رو زد که زدنش آسون نیست. اگه کار درست انجام بشه جای نازیدن به مذاکره و توافق، انتخابات مجلس و ریاست جمهوری آینده است. مردم عینیات اقتصادی رو می بینن و مقایسه می کنن.

آرزو دارم دولت و رهبر و سپاه و … شروع نکنن به اینکه ما پوز آمریکا رو به خاک مالیدیم و … عزیزان راه موفقیت در این مسیر موش مردگی است. اگه امتیاز خوبی گرفتی به روی خودت نیار. فقط شماها رسانه های غربی آتو برای داخل پیدا نمی کنید توی آمریکا هم کار مشابهی مرسومه و ما هنوز کارمون گیره این مسیر اقلا دو سه سال باید سالم پیش بره.

یه ایده ای هم دارم که یه راه تقویت اوباما و ماندگار کردن توافقات با آمریکا و کمک به آینده اقتصادی ایران درگیر کردن آمریکا در حجم بالا در اقتصاد ایرانه. وقتی جنگ میشه اسلحه سازای آمریکایی پول درمیارن. باید کاری کرد که یه گروه دیگه از سرمایه دارهای آمریکایی توی صنایع غیرنظامی از ایران پول دربیارن. اینجوری این گروه دوم خودشون سیاستمدارهاشون رو قانع می کنن. مطمئنم اگه این ایده اجرا بشه یه عده راه می افتن که ای داد انقلاب از دست رفت. آمریکا برگشت. نمی دونم مک دونالد و جنرال موتورز و … پاشون به ایران باز شد. آی فرهنگ انقلابی به فنا رفت. در حالی که این کار هم تحریم آمریکا رو علیه ایران شلتر می کنه. هم رقابتی بین آمریکا و اروپا و روسیه و چین توی ایران ایجاد می کنه که اگه مقامات هوشیار و غیرفاسد باشن می تونه منجر به رسیدن بهترین فناوری ها و بهترین قراردادها به ایران بشه. آمریکا وقتی خودش تو بازار ایران باشه نمی تونه اروپا و دیگران رو تحریم فرامرزی کنه.

به جماعت نگران فرهنگ انقلابی هم یادآور می شم اولا فروش جنس بنجل چینی، ایجاد انحصار در بازارهای مثل خودرو (داخلی و فرانسوی) و تحویل جنس بی کیفیت به پایین ترین طبقات مردم، بریدن نان پروژه های ملی از سفره مردم و دادن آنها به نهادهای فربه شده از پول و بودجه بیت المال، سیستم مالیاتی ضعیف کش، سیستم بانکی رانتیرپرور و متکبر به تولید، سیستم رفاه اجتماعی پرخرج و ناکارآمد و … نه تنها انقلابی نیست که فراری ده مردم از انقلاب است فکری برای اینها بکنید. بومی سازی و کپی کاری فقط از روی موشک و تانک روسی و چینی و سانتریفیوژ وارداتی از پاکستان نیست که باعث یادگیری و استقلال می شود. از روی جنس آمریکایی و اروپایی هم می شود کپی کرد و یاد گرفت. این مسیری است که ژاپن و کره و تایوان و بهتر از آنها هند و چین رفته اند ما هم به روش خودمان می توانیم برویم.

به همین جماعت می گویم چیزی که عوض داره گله نداره. یا انتخاب می کنی با دنیا مراوده کنی و تاثیر بگذاری با تبلیغ تلویزیونی، اینترنتی، مطبوعاتی، با صادرات کالا با توریسم و عوضش هم این است که در معرض تاثیر دیگران هم قرار می گیری. یا می ترسی از تهاجم فرهنگی دیگران و درها را می بندی و نتیجه اش هم این می شود که دامنه تاثیرت بر دیگران هم کم می شود. تو را وحشی تبلیغ می کنند، شبکه ماهواره ایت را می بندند، شبکه های اجتماعی در غیاب تو عرصه جولان مخالفانت می شوند، تحریمت چون نان کسی به تو وابسته نیست آسان می شود.

مگر نمی گوییم مردمان بسیاری در جهان خسته از نظام دنیا و آماده یا دلبسته پیام انقلابند. مگر نمی گوییم جوانان مومن ما در هر عرصه ای وارد شدند موفقیت خیره کننده داشتند. بسم الله. این گوی و این میدان! فقط شرطش همان است که گفتم دروازه را که باز کنی تا انقلاب را صادر کنی دیگران هم از آن دروازه استفاده می کنند. مگر نمی گوییم اکثریت مطلق مردم ما پشت انقلاب و نظام هستند و غربزده ها اقلیتی ناچیزند؟ پس از چه می ترسیم.

من نه فکر می کنم عرصه جهانی آنقدر آماده باشد، نه فکر می کنم پشتیبانی داخلی آنقدر بالا باشد. اتفاقا فکر می کنم ما بهای سانسورها، بی احترامی ها و لاپوشانی ها و تک گویی هایمان را به سختی خواهیم داد ولی از طرف دیگر فکر می کنم مسلمانها، انقلابی ها و مستقل ها می توانند قدبکشند، بزرگ شوند. از فضای گلخانه ای بیرون بیایند و با تازیانه محیط باز داخلی و محیط جهانی قوی بشوند. مگر نگفته اند هرچیزی که تو را نکشد قوی تر می کند؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: