فانتزی: هم پیمایی با طعم تفتیش عقاید

ژوئن 15, 2014

سلسله یادداشت های فانتزی (که امیدوارم بیش از یکی باشد) قرار است درباره کارهایی باشد که همیشه دوست داشت ام انجام دهم ولی هیچوقت انجام نداده ام.

یکی از دوستانم برای پایان نامه کارشناسی ارشدش روی مفهوم هم پیمایی[1] کار کرده است. هم پیمایی آنقدر که من فهمیده ام این است که چند نفر برای تردد از یک وسیله نقلیه مشترک استفاده کنند و به احتمال زیاد هزینه ها را هم تقسیم کنند. البته این مفهوم موثر و نوآورانه ای است ولی برای کشور ما که همه در مسیر کار و خانه مسافری می زنند که پول بنزینشان در بیاید به نوعی مدل اتوکشیده همین درآوردن پول بنزین است به اضافه چیزهای دیگر.

من هم به این کار علاقمندم ولی نسخه مورد علاقه ام زمانی که ماشین می بردم اینطور بود که افراد را مجانی سوار می کردم و در برابر اصرارشان برای دادن پول کرایه می گفتم اگر از نظر شما کار جالبی است شما هم دیگران را سوار کنید. اما نه من دیگر ماشین سر کار می برم نه این پست قرار است مشکل ترافیک را حل کند. این قرار است یکی از فانتزی هایم باشد.

دوست دارم مسافری سوار کنم و بعد به او پیشنهاد بدهم که اگر مایل است یک سری سوالها را درباره عقاید شخصیش بپرسم. سوالهایی مثل اینها:

1. شما خود را مسلمان می دانید؟

2. خود را مذهبی می دانید؟ چرا؟

3. چه بخش از اعتقادات اسلامی را قبول دارید؟

4. نماز می خوانید؟

5. کدام واجب دینی است که کلا انجام نمی دهید؟ کدام حرام دینی است که مداوم انجام می دهید؟ چرا؟

6. آیا شخصا به حجاب اعتقاد دارید؟ چقدر و چگونه؟ اختیاری یا اجباری؟

7. نظر و عملتان در مورد رابطه با جنس مخالف چیست؟

8. خودتان دوست دختر/پسر دارید یا داشته اید؟

9. خودتان رابطه جنسی بیرون ازدواج داشته اید؟

10. پدر و مادرتان در سوالهای قبل چقدر شبیه شما هستند؟

11. خودتان درباره سوالات بالا چقدر در طول زندگیتان تغییر کرده اید؟

وابسته به فرد و جوابهایش می توان سوالهای دیگری هم پرسید یا بعضی را حذف کرد. می بینید یک تفتیش عقاید درست و حسابی است. عمرا اگر کسی پیشنهادم را قبول کند؟ و عمرنتر اگر کسی تا ته سوالات دوام بیاورد و چپ چپ نگاهم نکند که شما مفتشی؟ خبرچینی؟ دزد ناموسی؟ مریضی؟ خب من هم به همین دلیل امتحانش نکرده ام ولی دلیل علاقه ام به این سوالات چیست؟

روشن است که جامعه ما در امور مرتبط با دین تغییر کرده است ولی درباره حد و ماهیت این تغییر توافقی وجود ندارد. عدع ای می گویند دین که هیچ اخلاق هم به باد رفته است. درباره وضع ناگوار الحاد و رابطه جنسی نامشروع و در سنین پایین و … هشدار می دهند. دیگرانی می گویند انحرافات جدی مربوط به گروه کوچکی است و اصل اعتقاد جوانان ما درست است و مثلا سر و وضعشان نباید ما را به اشتباه بیندازد. آمارهای روشنی هم در این باره نیست یا اگر هست منتشر نمی شود. پس من علاقه دارم آمار خودم را بگیرم. هرچند می دانم که باگ بسیار دارد. اما مهمتر از آمار برای من مذهبی درک دیگرانی است که با من متفاوت هستند. هر چند سوالهای بالا کاملا به سوالهای تفتیش عقاید و جلسات گزینش می خورد اما خب در زندگی عادی نه می شود چنین سوالاتی از دیگرانی که با آنها در ارتباط هستی بپرسی و نه اگر هم بتوانی به خطر سوء تفاهم یا سانسور دائمی دیگران در برابر تو می ارزد. یکی از حرفهایی که به مسافر خیالی ام می زنم این است که هدف من همین هاست که این بالا نوشتم ولی دلیل سوالم از یک غریبه این است که خودش را سانسور نکند. من نه دوستش هستم، نه همکارش، نه فامیلش. می تواند هر چه دوست دارد بگوید و برود و نگران تبعاتش هم نباشد. انگار حرفهایش را به باد سپرده است.

داشتم از درک دیگران می گفتم. در زندگی عادی من زیاد پیش می آید که از رفتار افراد متعجب می شوم. فلان همکار خانم با آرایش زیاد و رفتار دلربا را دم نمازخانه می بینم و تعجب می کنم. هم دوره ای کلاس تخصصی ام که پسر سر به زیر و مودبی به نظر می رسد روزه نمی گیرد. همسایه معمولی مان در روز نیمه شعبان دارد یکی را به خوردن مشروب تعارف می زند. فامیلی که روزه می گیرد نماز نمی خواند. همکاری که بر خلاف خیلی های دیگر به دین و مسلمانی ایراد نمی گیرد از بیخ ملحد است. خانم دوستم ولایتمداری باافتخار است و همراه حجاب برتر میک آپ مشخصی هم دارد. از تناقض های رفتاری فلان مقام دولتی و خانواده اش و بازیگر سینما و ورزشکار نگفتم چون آنها را می توان با لحاظ کردن عامل سانسور و اجبار فهمید ولی اینها که گفتم چنین نیستند. در این موضع هم نیستم که نباید فلان کار را بکنی چون با بهمان کارت تناقض دارد یا داری دورویی می کنی بلکه موضعم این است چه فکر و عقیده و استدلال و ارزشی پشت این کارهایت هست که بی خبری از آن درک و پیش بینی کارهایت را برایم مشکل می کند. در برابر غریبه ها زبان حالم این است که مدل فکر کردن آدمهای شبیه خودم را بلدم مدل فکر کردن شما چگونه است؟

[1] متاسفانه الان امکان لینک دادن مستقیم ندارم. برای اطلاع بیشتر به وبلاگ "شهروند دردمند" آقای محمدرضا اسدی مراجعه کنید و "هم پیمایی" را جستجو کنید.

Advertisements

یک پاسخ to “فانتزی: هم پیمایی با طعم تفتیش عقاید”

  1. بهروز said

    کلا فضولی همیشه چیز بدی نیست! پیش‌داوری و قضاوتای الکی‌ درباره زندگی‌ مردم بد. اینم از منبر امروز ما! جواب من به فضولیهای عالمانه شما (بدون ذکر دلیل البته):

    ۱. خیر

    ۲.خیر

    ۳. هیچ

    ۴. خیر

    ۵. تخصصی برای تشخیص جواب درست به این سوال ندارم! البته فکر کنم شما از جوابهای پایین خودتون میتونی‌ قضاوت کنین.

    ۶. خیر

    ۷. این یکی‌ رو همون تو ماشین جواب میدم.

    ۸. بله (البته نه هر دوش!)

    ۹. بله

    ۱۰. بیشتر شباهت.

    فکر می‌کنم اگه به لیستتون اضافه می‌کردین به احمدی‌نژاد هیچ وقت ری دادین لیست باحالتری میشد!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: