گر تو بهتر می زنی بستان بزن
می 30, 2008
این یک کامنت ارسال نشده برای پستی در نقد به اصطلاح انقلابی سریال یانگوم بود که پس از حدود یکسال به جهت بیپستی از Draft بیرون کشیدم:
به نظر بنده یکی از ایرادات کار ما جماعت مذهبی (هرچه جوانتر بیشتر) این است که خودمان را جای طرف نمی گذاریم. بله مسخره کردن ضرغامی راحت است ولی شما بودید چی پخش می کردید؟ فیلم آمریکایی که برچسب هالیوودی دارد، فیلم هندی هم که همه اش رقص و آواز است، اروپایی ها هم که حتما کمکی به خانواده نمی کند، فیلم سینمای ایران هم که از ده تا یکی مثل آژانس حاتمی کیا است و بقیه اش حاصل افکار غربزده روشنفکران … است.
ما جوانان مذهبی برویم فیلم بسازیم؟ اوه اوه در آن محیط پر از گناه سینمای ایران؟ عمرا !
تازه مگر امثال حاتمی کیا و … مگر ندیده ای چه شدند؟
واقعا ما با این افکار میتوانیم 70 میلیون آدم (گیرم نصفشان ضعیف الایمان) را اداره کنیم؟
عمرا نمی توانیم!
خدا امام را بیامرزد که اول انقلاب که لب تر مي کرد هزاران نفر بودند که یک سالن سینما در مملکت باقی نگذارند، لب تر نمود که ما با سینما مخالف نیستیم با فحشا مخالفیم. خواهر گرامی، برادر ارجمند نفرمایید که ما هم همین را می گوییم. شما امروز این را می فرمایید(امروز که امام آنگونه فرمودهاند و سیسال سینما در این کشور کار کرده و حالا کسی در اصل آن حرفی یا جرئت حرفی ندارد). فکر ميکنید اثر همان غربزده ها و ضعیف الایمان ها بر این موضع ما چیست؟
خواهر گرامی! فکر می کنید فقط شما متوجه وضعیت مسخره دربار کره شدید؟ دیگران اینقدر عقل ندارند که این را درک کنند؟
از این گذشته مگر یانگوم و مادرش هردو به دنبال زندگی خانوادگی نرفتند؟
